Les gaujes de [spostamënc di dënz o di gramorins] vëgn partides sö te döes categories. Al é porchël spostamënc arpá, chi ch’an á bele dala nasciüda insö, y spostamënc che vëgn a s’al dé cun le tëmp, provocá da vic che é de dann. N te viz pó ester le ciucio, sc’al vëgn tut massa dî (ciamó do le terzo ann de vita), ciucé le poresc o ince sc’al vëgn trat le fle feter ma cun la bocia (tla gran pert di caji sozedel canch’an á alergies o infeziuns croniches al nes).
Belanfat ciüna che é la gauja, i spostamënc di dënz o dl gramorin dess gní curá, y nia ma – mo sambëgn ince – por chestiuns estetiches. Ala fin n’é i dënz massa datoch o storc, na dentadöra che stá massa ite o massa fora, ne val’ de bel, ne val’ de sann, deache chësc pó descuilibré la presciun sön i dënz singui y an pó ince ciafé desturbs ales lisöres di gramorins.
Cun le tratamënt ne vëgnel nia ma comedé i spostamënc, mo ince la faziun negativa che chisc á sön l’estetica y le funzionamënt dla dentadöra. O sc’an ó le dí atramënter: do le tratamënt n’án nia plü desturbs da morde y al é tler che döta la pert incër la bocia devënta plü bela.